د استاد شپون له نظرياتو سره که زه په زر کرته هم اختلاف ولرم، خو دهغه د نثر رواني بې شميره لوستونکي له ځان سره په روان ساتلو خپل همغږي ګرځوي. يو
استاد نجيب منلی د پښتو د معاصر علمي بهير منلی څوک دی. زښت سنجيده او عالم ليکوال دي. "تر انتظار پورته" ليکنه يې ما غوندي د افغانستان سياسي منظرن
کراچي سره ده. د پښتنو د وطن په خونړي بهیر کي د کراچۍ محنت کش پښتون هم د خپلې برخې الميې تېروي. د پښتون انسان د وجود، د پښتون محنت کش د وجود، د ټو
رښتيا خبره دا ده، چي که خېبر پښتونخوا د لر وبر يو افغان د هدف د نظر انداز کېدنې باعث نه شي، نو د پاکستان په چوکاټ کي د محکومو قامونو د مبارزې په
ژوند څه وي؟ د ژوند د تېرولو ادا او انداز څه وي؟ ظالم څوک او مظلوم څوک وي؟ ددې عوامل او علامات څه وي؟ طبقاتي جبر، استحصال، قومي نابرابري، معاشي
د پاکستان له سياسي سېټ اپ سره د خپل ټولټال اختلاف باوجود، په پارليماني حواله په آئين کي د اتلسم ترميم د پروسې برياليتوب د جمهوريت کاميابي وه.
د نوازشريف ورور په جامعه نعيميه کي د خپل موقف د څرګندلو پر مهال په خپله جهادي جذبه ويلي دي، چي که په پنجاب کي د امنيت خيال وساتل شي، نو د پنجاب
په داسي وخت کي چي د سر دبقاء تحريک په ډېرو حساسو شېبو کي مخ په وړاندې روان دی، د پاکستان د جماعتي مېډيا او استخباراتي انټلجنسيا ناقص او نارسا
موږ ته د مريي مريتوب راپه برخه شو، زرغونپوښو له هر توانه واچولو، په غېر فطري جغرافيه کي يې نادرې راسره وکړې. کومه غميزه وژاړو؟ او کومه مرثيه ت
زړه مي نه مني، چي په پښتنو کي به نن د څوارلسمې فرورۍ (valentine's day) په مناسبت همدا اوس څوک خپلې معشوقې ته ورغاړه وتی وي. زړه مي نه مني، چي د سرمايې
د پښتو مزاحمتي سياست او ادب سرلاری، د زولنو او زندانونو سړی، د ځپلو او ربړېدلو په ننګ ولاړ مبارز، د انسان د روښانه مستقبل په هيله ټول عمر لوګ
عزيز الله ماما يادوو، ټول عمر د افتادګانِ خاک په ننګ جنګېدونکی دا سړی پر څلورم دسمبر (۲۰۰۹ء) سپردِ خاک شو. په ژوند او هم په مرګ له خپلې خاورې سر
د جنوري میاشت د د پښتون قام او پښتون قامي تحریک لپاره ډېر زیات انفرادیت او اهمیت لري. دا د جنوبي اسیا د لوی هیومینیسټ، د ځپلي او ربړېدلي طبقې د
په داسي وخت کي د فخرِ افغان باچاخان د فکر څېړنه يقيناً د زيات ارزښت وړ ده، چي د لر او بر افغان پېغام پر خپله خاوره د امن تامين او د پښتنو د قامي
څوک هم چي د ادب پراخه مطالعه لري، له دې حقیقت نه انکار نه شي کولی چي د نړۍ هغه ادبي تخلیقات پر زړونو او ذهنونو د واکمنۍ ویاړ په برخه لري، کومو